من می توانم می شود

آرام تلقین می کنم

حالم نه اصلا خوب نیست

تا بعد بهتر می شود

فکری برای این دل

آرام و غمگین میکنم

من می پذیرم رفته ای

و برنمی گردی همین

خود را برای درک این

صد بار تحسین می کنم

کم کم زیادم می روی

این روز گار و رسم اوست

این جمله را با تلخی اش

صد بار تضمین می کنم